Ο Ανού καθόταν σε ένα βράχο και σκεφτότανε, όταν ο αέρας φύσηξε και έφερε στη μύτη του αρώματα και αναθυμιάσεις κρασιού, απ' τα αμπέλια στον κάμπο του χωριού του. Μα οι αναθυμιάσεις τον ζάλισαν, τα αρώματα τον μέθυσαν και ο Ανού ξύπνησε. Κοίταξε γύρω του. Κοίταξε τον ουρανό. Ένιωσε τον αέρα να περνάει από τα ρούχα του. Και φώναξε:
"Εσύ λεβάντε, που ταξιδεύεις απ' τις χώρες της Ανατολής και με γεμίζεις ευωδιές γλυκές μεθυστικές. Πάρε με μαζί σου!"
"Ω! άνθρωπε ζητάς πράγματα παράλογα, πέρα απ' τη φύση σου. Ταξιδεύω τόσα χρόνια σε τούτη εδώ τη γη και είμαι γηραιότερος και από τον πιο γέρικο βράχο και πετάω πιο ψηλά από κάθε πουλί στον ουρανό, μα ποτέ και πουθενά δεν είδα ανθρώπους να πετάνε." απάντησε ο άνεμος.
"Άσε με να είμαι εγώ η εξαίρεση. Και για αντάλλαγμα σου δίνω το σώμα μου, να παίζεις μαζί του στον ουρανό. Να το γυρίζεις και να το παραδέρνεις όσο θες." είπε ο Ανού.
"Μην γίνεσαι αφελής άνθρωπε . Αν αρχίσουμε τα παιγνίδια θα με νομίσουν οι άνθρωποι για εχθρό και δεν θα με εμπιστεύονται, για να με καλούν να τους δροσίζω. Θα με φοβούνται." αντιγύρισε ο λεβάντες.
"Μα αν μπορώ να μιλάω με τον άνεμο, τότε γιατί να μην μπορώ να πετάξω και μαζί του..." ξεκίνησε να λεέι ο Ανού, αλλά ο άνεμος δεν τον άκουσε, είχε ήδη φύγει μακριά.
Ο Ανού έμεινε ακίνητος, να κοιτάει το άπειρο. Δεν μπορούσε να μιλήσει ή να σκεφτεί κάτι, να κλάψει ή να γελάσει. Δεν ήξερε καν πως ένιωθε. Πρέπει να ήταν ένα μίγμα απελπισίας και απογοήτευσης. Μα οι αναθυμιάσεις και τα αρώματα του κρασιού συνέχιζαν να τον ζαλίζουν.
Anoy was sitting in a rock and he was chewing, when the air blew and brought in his nose perfumes and fumes of wine. But the fumes intoxicated him, perfumes dizzied him, so Anou woke up. He looked around him. He looked at the sky. He felt the air passing from his clothes. He shouted:
“You levanter, that you come from the Eastern countries and you fill me with smells nice and sweet. Let me come with you!”
“Man, you little boy, you know you ask for things absurd, for things beyond your nature. I have been travelling for so many years above the ground and I am older than the older rock and I fly higher than every bird in the sky, but never and nowhere had I seen people flying.” answered the wind.
“Let me be the exception. And for return I give you my body, to play with me in the sky. To turn me as long as you like.” said Anoy.
“You are naïf little man. If we set the games, people will consider me as an enemy, and they will stop calling me in order to refresh them. They will be afraid of me.” Answered levanter.
“But if I can talk with the wind, then I can also fly with it him …” Anoy tried to say, but the wind did not hear to him…he was already far.
[Anoy] remained motionless, he looked the infinity. He could not speak or think for something, to cry or to laugh. He even didn’t know how exactly he felt. It was a mix of despair and disappointment. But the fumes and the perfumes of wine continued making him dizzy.
**To be continued...
"Εσύ λεβάντε, που ταξιδεύεις απ' τις χώρες της Ανατολής και με γεμίζεις ευωδιές γλυκές μεθυστικές. Πάρε με μαζί σου!"
"Ω! άνθρωπε ζητάς πράγματα παράλογα, πέρα απ' τη φύση σου. Ταξιδεύω τόσα χρόνια σε τούτη εδώ τη γη και είμαι γηραιότερος και από τον πιο γέρικο βράχο και πετάω πιο ψηλά από κάθε πουλί στον ουρανό, μα ποτέ και πουθενά δεν είδα ανθρώπους να πετάνε." απάντησε ο άνεμος.
"Άσε με να είμαι εγώ η εξαίρεση. Και για αντάλλαγμα σου δίνω το σώμα μου, να παίζεις μαζί του στον ουρανό. Να το γυρίζεις και να το παραδέρνεις όσο θες." είπε ο Ανού.
"Μην γίνεσαι αφελής άνθρωπε . Αν αρχίσουμε τα παιγνίδια θα με νομίσουν οι άνθρωποι για εχθρό και δεν θα με εμπιστεύονται, για να με καλούν να τους δροσίζω. Θα με φοβούνται." αντιγύρισε ο λεβάντες.
"Μα αν μπορώ να μιλάω με τον άνεμο, τότε γιατί να μην μπορώ να πετάξω και μαζί του..." ξεκίνησε να λεέι ο Ανού, αλλά ο άνεμος δεν τον άκουσε, είχε ήδη φύγει μακριά.
Ο Ανού έμεινε ακίνητος, να κοιτάει το άπειρο. Δεν μπορούσε να μιλήσει ή να σκεφτεί κάτι, να κλάψει ή να γελάσει. Δεν ήξερε καν πως ένιωθε. Πρέπει να ήταν ένα μίγμα απελπισίας και απογοήτευσης. Μα οι αναθυμιάσεις και τα αρώματα του κρασιού συνέχιζαν να τον ζαλίζουν.
Anoy was sitting in a rock and he was chewing, when the air blew and brought in his nose perfumes and fumes of wine. But the fumes intoxicated him, perfumes dizzied him, so Anou woke up. He looked around him. He looked at the sky. He felt the air passing from his clothes. He shouted:
“You levanter, that you come from the Eastern countries and you fill me with smells nice and sweet. Let me come with you!”
“Man, you little boy, you know you ask for things absurd, for things beyond your nature. I have been travelling for so many years above the ground and I am older than the older rock and I fly higher than every bird in the sky, but never and nowhere had I seen people flying.” answered the wind.
“Let me be the exception. And for return I give you my body, to play with me in the sky. To turn me as long as you like.” said Anoy.
“You are naïf little man. If we set the games, people will consider me as an enemy, and they will stop calling me in order to refresh them. They will be afraid of me.” Answered levanter.
“But if I can talk with the wind, then I can also fly with it him …” Anoy tried to say, but the wind did not hear to him…he was already far.
[Anoy] remained motionless, he looked the infinity. He could not speak or think for something, to cry or to laugh. He even didn’t know how exactly he felt. It was a mix of despair and disappointment. But the fumes and the perfumes of wine continued making him dizzy.
**To be continued...
2 comments:
Hello. I am the artist of the piece which you are using without my permission. You are going against my copyright and I must ask you to remove it from your site. If you have any questions please see my copyright page for further questions. Thank you for your attention in this matter.
http://ascenderrisesabove.com/wordpress/?page_id=2101
I am sorry about the picture I used for this page. I just found it in the google searching machine, and I used it, because I liked it, and because I found it suitable for the above text. As you can see I have already deleted it.
Post a Comment