Ενα ποιηματάκι που είχα γράψει μια φορά την ώρα της Ευρωπαϊκής Λογοτεχνίας

Μια φορά και έναν καιρό

ήταν ένας πρίγκηπας

που διασκέδαζε να φτιάχνει ιστορίες,

να περπατάει στους μεγάλους δρόμους,

να κοιτάζει αφηρημένα απ΄το παράθυρο

και να φτιάχνει ταξίδια για ουτοπίες,

που δεν θα υπήρχαν ούτε πρίγκιπες,

ούτε πριγκίπισσες,

ούτε χαζά βάζα που σπάνε με το παραμικρό

και οι δρόμοι θα ήταν μεγάλοι,

πολύ μεγάλοι

και όλοι θα χωρούσαν να περπατήσουν μαζί,

ποιος ξέρει για που άλλωστε...

Υ.Γ. Χεχέ, πιο μεγάλος βγήκε ο τίτλος απ΄το ποίημα...